Zetknął się tam z Mieletijem Zykowem, który stał się jego jednym z najbliższych współpracowników, a także innymi wysokimi oficerami Armii Czerwonej, którzy znajdowali się w niewoli niemieckiej. 27 grudnia w Dabendorfie pod Berlinem podpisał tzw. „Deklarację Smoleńską”, głoszącą konieczność walki ze stalinizmem w celu zbudowania nowej Rosji. W tym celu miała powstać rosyjska armia wyzwoleńcza, podporządkowana komitetowi rosyjskiemu z gen. Własowem na czele. Deklaracja została ogłoszona 13 stycznia 1943 r. w okupowanym Smoleńsku. Sygnatariusze deklaracji stworzyli Rosyjski Ruch Wyzwoleńczy.
Początkowo niemieccy wojskowi popierali działania gen. Własowa. Pozwolili mu na odbycie dwóch podróży na okupowane terytoria Związku Radzieckiego. W tym celu w lutym 1943 r. gen. Własow został przewieziony na front do sztabu Grupy Armii „Środek”. Miał on przekonywać lokalną ludność do swoich idei i współpracy z III Rzeszą. 25 lutego wystąpił publicznie w Smoleńsku, 29 kwietnia w Rydze, zaś 1 maja w Pskowie. Jego przemówienia cieszyły się dużą popularnością. 3 marca w piśmie „Zaria” ukazał się jego artykuł pt. „Poczemu ja stał na put’ bor’by s bolszewizmom”. 8 czerwca w kwaterze Adolfa Hitlera miało miejsce spotkanie w sprawie gen. Własowa i utworzeniu Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA).