i Ukraińska SRR) fragment diecezji łomżyńskiej w ZSRR (Białoruska SRR) większość metropolii praskiej większość archidiecezji praskiej (Czechosłowacja) większość metropolii ołomunieckiej większość archidiecezji ołomunieckiej (Czechosłowacja) położona na zachód od Nysy Łużyckiej większość diecezji miśnieńskiej z prawem egzempcji (Niemcy)
Lata 1945–1972 W 1946 na prośbę kardynała Augusta Hlonda rozwiązana została unia personalna archidiecezji gnieźnieńskiej i poznańskiej. Równocześnie stworzona została unia personalna archidiecezji gnieźnieńskiej i warszawskiej.
Dla Ziem Odzyskanych zostały utworzone administracje apostolskie we Wrocławiu, Gdańsku, Gorzowie Wielkopolskim, Opolu i Olsztynie. W 1964 – po śmierci biskupa gdańskiego Karola Marii Spletta – przywrócona została diecezja gdańska.
Ponadto na ziemiach wschodnich zostały utworzone następujące administracje apostolskie: w Lubaczowie (dla archidiecezji lwowskiej), Drohiczynie (dla diecezji pińskiej) i Białymstoku (dla archidiecezji wileńskiej).
W latach 1945–1972 podział administracyjny Kościoła rzymskokatolickiego na ziemiach polskich przedstawiał się następująco:
metropolia gnieźnieńska archidiecezja gnieźnieńska (w unii personalnej z archidiecezją warszawską) archidiecezja poznańska diecezja chełmińska diecezja włocławska