Sporządzenie uniwersalnych matryc do produkcji banknotów, opracowanie odpowiedniego rodzaju papieru (składającego się głównie z fragmentów tkanin bawełnianych), skopiowanie znaków wodnych i złamanie algorytmu umożliwiającego wygenerowanie poprawnych numerów seryjnych banknotów przysporzyło uczestnikom operacji wielu trudności. Jednak, do momentu ewakuacji obozu Sachsenhausen w kwietniu 1945 r., prasa drukarska wyprodukowała 8 965 080 banknotów o łącznej wartości 134 610 810 funtów. Papiery wartościowe, które wydrukowano w ramach operacji Bernhard, uważane są za najdoskonalsze podróbki w dziejach. Odróżnienie ich od oryginalnych banknotów, wypuszczanych przez Bank Anglii, okazało się niemal niemożliwe.
Wstępny plan wprowadzenia banknotów w obieg, zakładający zrzucenie paczek z walutą z samolotów nad terytorium Wielkiej Brytanii, nie został zrealizowany. Chociaż przypuszczano, że ludzie którzy wejdą w posiadanie sfałszowanych pieniędzy zatrzymają je dla siebie i spożytkują na własne wydatki – to jednak zabrakło samolotów, które mogłyby przetransportować podróbki. Poza tym, do tamtej pory przeprowadzenie operacji leżało w gestii wywiadu zagranicznego SS. Pod koniec roku 1943 miesięczna produkcja banknotów wynosiła w przybliżeniu milion sztuk.