W kolekcji Sumińskiego znajdowały się także meble zakupione od cesarzowej Eugenii, pozłacane rzeźby florenckie, intarsje, porcelana miśnieńska i sewrska, ozdoby z kości słoniowej, zabytkowe zegary. Niektóre obrazy kupował okazyjnie jako podniszczone i samodzielnie restaurował.

W roku 1871 hr. Leszczyc-Sumiński został przyjęty do Zakonu Maltańskiego jako kawaler honorowy i dewocyjny.

W listopadzie 1874 na serce zmarła jego żona. 21 września 1882 w Dreźnie ożenił się powtórnie, biorąc za żonę swą dawną znajomą, wdowę baronową Karolinę von Recum z domu von Langsdorff (1832–1908). Pochodziła ona z niemieckiego rodu podróżników i przyrodników (na cześć jednego z jego przedstawicieli, Georga von Langsdorffa, nazwano Langsdorffia – tropikalny rodzaj roślin z rodziny gałecznicowatych (Balanophoraceae).

Leszczyc-Sumiński zmarł 26 maja 1898 w Tharandt po krótkiej chorobie;