bezpośrednią przyczyną zgonu była niewydolność krążenia. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 29 maja, po czym ciało zmarłego przewieziono do Berlina. Został pochowany w kościele św. Jadwigi w Berlinie. W roku 1931, pod pretekstem przebudowy świątyni, ówczesny proboszcz nakazał usunięcie wszystkich sarkofagów z podziemi. Przewieziono je do nieoznaczonego dołu (tzw. stacji zbiorczej, Sammelstelle) na katolickim cmentarzu w Reinickendorf k. Berlina (St. Hedwig-Friedhof).
Kolekcja sztuki Sumińskiego była sukcesywnie rozsprzedawana przez rodzinę. Największą część zbiorów zakupili antykwariusz John Parnell i historyk sztuki Richard Muther. Rezydencja Leszczyca-Sumińskiego przeszła w ręce jego pasierba barona Franza von Recum (1863-1930), który sprzedał ją w dobie kryzysu po I wojnie światowej egipskiemu plantatorowi Nassifowi Bey Faronsowi.
W roku 2006 otwarto Muzeum Miejskie w Tharandt (Stadtmuseum Tharandt), w którym znajduje się jedyne zachowane dziś dzieło hr. Leszczyc-Sumińskiego, jego autoportret. Z reprodukcji znany jest jego obraz Mahomet piszący Koran podczas hidżry (2,25 m × 1,80 m), podarowany królowi Prus i wystawiany w galerii Bellevue, a potem w Leineschloss w Hanowerze, gdzie uległ zniszczeniu w 1944 roku.