W 1848 roku w Berlinie wydał rozprawę Zur Entwickelungs-Geschichte der Farrnkräuter, w której jako pierwszy opisał odkryty przez siebie cykl życiowy paprotników na przykładzie orliczki ząbkowanej. Prawidłowo opisał budowę rodni, proces zapłodnienia i powstania sporofitu. Rozprawę uzupełniało sześć własnoręcznie przez Sumińskiego litografowanych tablic, w części egzemplarzy dzieła pokolorowanych przez autora. Dzięki tej pracy zarzucono Linneuszowski podział na rośliny jawno- i skrytopłciowe. Napisana w języku niemieckim rozprawa jest jedyną w dorobku Sumińskiego.
W końcowej części pracy Sumiński pisał (tłum. B. Hryniewiecki): „Jeśli streścimy wszystko, to skrytopłciowość paproci nie posiada fizjologicznych podstaw i może mieć tylko pewne znaczenie morfologiczne. Przy porównaniu jednak paproci z wyższymi roślinami następujące okoliczności nadają im specyficzny charakter. Rozwój pąka kwiatowego w specjalnych do tego przeznaczonych narządach, nieprzerwany rozwój od zarodnika do wykształconej rośliny, powstawanie samodzielnego tworu pośredniego, swoisty typ tworzenia męskich i żeńskich narządów płciowych oraz zapłodnienie.”