Klemens Emilian Nowicki (ur. 24 listopada 1791 w Kożanach na Podlasiu, zm. 4 marca 1876 w Woli Pszczółeckiej pod Łaskiem) - polski chirurg i nauczyciel akademicki.
Życiorys mały|Grób Emiliana Klemensa Nowickiego w Zelowie, 2026 - fot. Ivonna Nowicka
Syn właściciela ziemskiego Mikołaja Nowickiego i Marianny Nowickiej z domu Borsz urodzony we wsi Kożany na Podlasiu. Pierwsze nauki pobierał w domu a następnie uczył się w akademickim gimnazjum w Białymstoku. Nauka szła mu bardzo dobrze i za jej wyniki otrzymał medal i opiekę króla Fryderyka Wilhelna III. Rozpoczął studia w 1810 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Wileńskiego. Po dwóch latach uzyskał stopień kandydata nauk i w październiku 1812 przeniósł się do Akademii Medyko-Chirurgicznej Warszawskiej. W kwietniu 1815 uzyskał stopień magistra medycyny i chirurgii i w pod koniec maja tego samego roku został wysłany za granicę by kształcić się w chirurgi, okulistyce i akuszerii. Nauczanie odbywał w Wiedniu, Paryżu, Londynie, Getyndze i Berlinie.