Tomasz Dilbin – główny bohater powieści. Urodził się w szlacheckiej rodzinie w Giniu, litewskiej miejscowości nad rzeką Issą. Jako dziecko chorował na dyfteryt. Kocha przyrodę, w szczególności fascynuje go botanika (zamiłowanie do niej odziedziczył po dziadku). Romuald nauczył go polować, jednak Tomasz nie ma powołania do myślistwa. Matka pragnie zabrać go do Polski, która właśnie po 123 latach niewoli odzyskała niepodległość. Ostatecznie Tomasz wyjeżdża z matką.
Romuald Bukowski – polski szlachcic. Jest skłócony z matką, która nie może mu darować popełnionego mezaliansu – małżeństwa z prostą, wiejską dziewczyną. Romansował z Heleną, ciotką Tomasza.
Baltazar – dręczony wyrzutami sumienia leśnik. Nie może zapomnieć o tym, że kiedyś zabił człowieka – powracającego z niewoli niemieckiej Rosjanina. Baltazar jest alkoholikiem, często popada w ciągi alkoholowe. Wszystko to doprowadza go do postępującego obłędu, a to z kolei staje się przyczyną kolejnego morderstwa, kiedy bowiem w domu leśnika wybucha pożar (spowodowany przez niego samego), sąsiedzi ruszają mu na pomoc, a Baltazar w szaleństwie zabija jednego z nich i ucieka. Chłopi ruszają za nim i podczas bójki zostaje ranny w głowę. Wkrótce umiera w domu Surkonta.