Właściwie jest to poezja. Słowo Miłosza jest konkretne, realne, równocześnie poetyckie. Zapewne nie jest to tryb prozy powieściowej, prozaicznej, ale wszystko jest tutaj intersujące, odkrywcze, bardzo świeże”. Renata Gorczyńska: Pod postacią dziecka jest w swojej poezji równie silnie obecny, co Miłosz-erudyta czy Miłosz-ironista. Kiedy myślę o tej jego masce, przypomina mi się rysunek Saula Steiberga: stary człowiek trzyma za rękę chłopczyka. Obaj są do siebie bardzo podobni. Dopiero po chwili przychodzi olśnienie – ten mały i ten duży to jedna i ta sama osoba – na początku i pod koniec życia”. Jeanne Hersch, tłumaczka powieści na język francuski: „Coś niewyobrażalnego. Czasami o drugiej nad ranem wydawało mi się, że stronice słowników tańczą wokół mnie”A. Franaszek, Milosz. Biografia, Kraków 2012, s. 573,.
Wydania polskie Paryż: Instytut Literacki, 1955, 1979, 1980 Londyn: Oficyna Poetów i Malarzy, 1966 Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1981, 1989, 1993, 1994, 1998, 1999, 2000, 2002 Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1995 Warszawa: Świat Książki, 1998 Warszawa: TMM Polska/Planeta Marketing, 2007