Krzyżowcy w okresie podbojów zawierali sojusze z pojedynczymi przywódcami, w celu pokonania innych, rozbijając tym samym jedność plemienia, a później przeważnie odbierali im ziemię i nadawali przybyszom z Niemiec. Wotowie, Iżorowie, którzy mieszkali w Ingrii oraz Wepsowie (tereny na wschód od Jeziora Ładoga) utracili niezależność na rzecz Republiki Nowogrodzkiej na przełomie XII i XIII wieku. Ich ziemie podlegały kolonizacji słowiańskiej, a elity tych plemion uległy z czasem asymilacji.
W oparciu o jednostki podziału terytorialnego występującego wśród Finów Bałtyckich szwedzcy, krzyżaccy i nowogrodzcy zdobywcy stworzyli własną strukturę administracyjną.
Bibliografia E. Kuussaari Suomen suvun tiet: kuvaus Suomen sukukansojen kehityksestä sekä tuhatvuotisista vaelluksista ja valtataisteluista, Helsinki 1935 L. Okulicz-Kozaryn Finowie Zachodni, Warszawa 1993
Kategoria:Historia Finlandii Kategoria:Kultura w Finlandii Kategoria:Prawo w średniowieczu