Interesował się afrokubańskimi rytuałami i ceremoniami, w towarzystwie etnografki i innych znajomych, często brał w nich udział. Podczas czteromiesięcznego pobytu na Haiti uczestniczył w ceremoniach Voodoo wraz z André Breton. Jego malarstwo przeszło radykalną transformację. Powrót do świata dzieciństwa, ponowne zetknięcie z kulturą afrokubańską i tropikalną przyrodą, w połączeniu z wpływem, jaki wywarł na niego wcześniej kubizm i surrealizm (przede wszystkim jako nauczyciele wolności w twórczości), spowodowały narodziny niepowtarzalnego malarstwa, którego nie da się zakwalifikować do żadnego stylu. Na obrazach pojawiały się hybrydalne figury w ciągłej przemianie między postaciami ludzkimi, zwierzęcymi, demonicznymi, roślinnymi, wśród elementów religii afrokubańskiej i na tle tropikalnej przyrody. Jednak malarstwo Lama nigdy nie było ani nawet nie otarło się o malarstwo dydaktyczne. Kompozycje wykraczają poza ograniczenia pojedynczej kultury czy cywilizacji. Ich źródłem jest raczej wspólny zbiór obrazów i postaci, które człowiek tworzy od zarania dziejów próbując zgłębić swoje człowieczeństwo i duchowośćJacques Leenhardt prezentacja w « Catalogue Raisonne of the Painted Work, vol. 1, Acatos SA, Lozanna, 2002, p. 10..