Hugo Hartung (ur. 17 września 1902 r. w Netzschkau – zm. 2 maja 1972 r. w Monachium) – niemiecki aktor, dramaturg i pisarz.
Życiorys Hartung urodził się 17 września 1902 r. w Netschkau w rejonie Vogtlandu, gdzie spędził swoją młodość. W latach 1923–1927 studiował germanistykę kolejno w Monachium, Lipsku i Wiedniu, wieńcząc swoją edukację doktoratem w Monachium. W latach 1928–1931 pracował w monachijskim teatrze, jako aktor i dramaturg, jednocześnie współpracując z rozmaitymi czasopismami i stacjami radiowymi. W swoich poglądach i publicystyce nie zgadzał się z ówczesną polityką narodowego socjalizmu, za co w 1936 roku zakazano mu publikować. Hartung złamał ten zakaz publikując pod pseudonimem N. Dymion. Podczas II wojny światowej przyjechał do Wrocławia, gdzie w 1940 roku przejął kierownictwo nad wrocławskimi teatrami, jako główny dramaturg. W 1945 roku, podczas oblężenia Festung Breslau został powołany w szeregi jednostek naziemnych Luftwaffe. Swoje przeżycia z tego okresu opisał w opartej na własnych doświadczeniach, pół-autobiograficznej powieści – Gdy niebo zstąpiło pod ziemię (niem. Der Himmel war unten). Książka ta była długoletnim bestsellerem w powojennych Niemczech.