Po wojnie, w 1945 roku Hartung powrócił do Monachium, w którym pozostał do śmierci i napisał większość swoich książek. Za swoją twórczość został uhonorowany w 1956 roku Nagrodą Literacką im. Heinricha Drostego, a także innymi wyróżnieniami.
Zmarł 2 maja 1972 roku w Monachium i został pochowany na Cmentarzu Zachodnim w Monachium (Westfriedhof).
Twórczość Hugo Hartung jest autorem wielu nowel, opowiadań i powieści. Bardzo popularna stała się w Niemczech jego powieść – Ich denke oft an Piroschka (pol. Często myslę o Piroschce), która została zekranizowana, a także zaadaptowana na potrzeby słuchowiska radiowego oraz sztuki telewizyjnej.
Der Himmel war unten (1951) (pol. Gdy niebo zstąpiło pod ziemię, "Via Nova" 2008 r.) Ich denke oft an Piroschka (1954) Wir Wunderkinder (1957) (pol. W czepku urodzeni : mimo wszystko pogodna opowieść o naszym życiu, "Iskry" 1961 r.) Das Feigenblatt der schönen Denise (1952) Aber Anne hieß Marie (1952) Ein Prosit der Unsterblichkeit (1960) König Bogumil König (1961) Timpe gegen alle (1962) Schlesien 1944/45 (Aufzeichnungen und Tagebücher, 1956) (pol. Śląsk 1944/1945 : zapiski i pamiętniki, "Via Nova" 2009 r.) Die glitzernde Marietta (Erzählungen, 1962) Gewiegt von Regen und Wind (1954) Wir Meisegeiers: der Wunderkinder 2. Teil (1972) (pol.