Armia konfederacka, przeciwnie, miała trudności z zastąpieniem ludzi straconych w walce, z powodu chorób i szerzącej się dezercji.
Rozstrzygnięcie Po blisko 9-miesięcznym oblężeniu i utracie Fortu Stedman armia generała Lee znalazła się na przegranej pozycji, szczególnie po klęsce w bitwie o Five Forks 1 kwietnia, przełamaniu głównej linii obronnej 2 kwietnia i poddaniu miasta Petersburg następnego dnia o świcie.
Po zdobyciu strategicznego skrzyżowania dróg o nazwie Five Forks Grant nakazał podjąć czołowe uderzenie na linie konfederackie rano 2 kwietnia. O świcie IX Korpus Parke’a zdobył wschodnią linię umocnień, ale dalsze postępy udaremnił mu twardy opór obrońców. O 5:30 rano VI Korpus Wrighta dokonał decydującego wyłomu wzdłuż drogi Boydton Plank Road, ale około południa jego postępy zostały zatrzymane pod murami Fortu Gregg. Fort ten, po bohaterskiej obronie, zdobył XXIV Korpus Gibbona. To chwilowe zatrzymanie postępów armii unionistów pozwoliło generałowi Lee na wyprowadzenie swych wojsk z Petersburga i Richmondu w nocy z 2 na 3 kwietnia i skierowanie ich na zachód, w nadziei na spotkanie z siłami generała Johnstona w Karolinie Północnej. Po krótkim pościgu Lee został zmuszony do kapitulacji 9 kwietnia w Appomattox Court House.