Fennicyzacja (finizacja) – proces przyswajania kultury i języka fińskiego.
Historia W pewnym stopniu pojęcie fennicyzacji stosuje się również do procesu asymilacji części bałtyjskiej ludności zamieszkującej Kurlandię w drugiej poł. I tysiąclecia n.e., a także lapońskiej w środkowej Finlandii, ale w tych przypadkach chodzi o asymilację z Finami Bałtyckimi jako grupą ludów. Zjawisko to do dzisiaj jest przedmiotem badań archeologów i językoznawców i nie zostało dokładnie poznane. Przypuszcza się, że ludy ugrofińskie już od IV tys. p.n.e. asymilowały przodków współczesnych Saamów, ale inna teoria głosi że obydwie grupy wywodzą się z jednego pnia i dopiero po tysiącach lat nastąpiło ich rozdzielenie.
Po raz pierwszy to zjawisko niewątpliwie pojawiło się w średniowieczu, kiedy część Przesmyku Karelskiego obejmująca okolice dzisiejszego miasta Wyborg (fiń. Viipuri) w 1293 roku została przyłączona do Finlandii, będącej wówczas pod szwedzkim panowaniem. Ludność karelska, która tam mieszkała, stopniowo przyswajała język fiński. Proces ten trwał przez ponad 200 lat.