Fennicyzacja miała również miejsce w Ingrii i części Karelii, które po pokoju stołbowskim w 1617 roku zostały przyłączone do Królestwa Szwecji. Na skutek licznych wojen Ingria była słabo zaludniona i zamieszkiwały ją głównie ugrofińskie ludy Iżorów i Wotów. Wkrótce po zajęciu przez Szwecję Ingria została objęta intensywnym osadnictwem fińskim, a miejscowej prawosławnej ludności narzucono wiarę luterańską; stopniowo przyswajała ona także język fiński. Wielu z nich opuszczało swoje ojczyste ziemie i migrowało do Rosji. Ingria została podzielona na 4 okręgi: Pähkinalinna, Iivaninlinna, Nevanlinna i Kaprio. Nowi osadnicy pochodzili głównie z Savo i Karelii. Ci, którzy wyznawali, bądź przyjęli protestantyzm, mieli dostęp do urzędów i płacili niższe podatki. W 1696 roku Finowie w Ingrii stanowili 74% ludności. Po traktacie w Nystad (fiń. Uusikaupunki) w 1721 roku, kiedy Ingria i Karelia ponownie przeszły w ręce Rosji, asymilacja została spowolniona.
+Odsetek ludności fińskiej w poszczególnych okręgach Ingrii w latach 1623–1695Itämerensuomalaiset: heimokansojen historiaa jakohtaloita / toimittanut Mauno Jokipii;