Andrzej Stanisław Zaborowski, także Rawicz-Zaborowski (ur. 20 listopada 1931 w Brodach, powiat złoczowski, zm. 11 września 1991), polski etnograf i muzealnik, kustosz Muzeum Narodowego w Krakowie.
Był synem Stanisława, ziemianina, z wykształcenia prawnika i ekonomisty, który u schyłku lat międzywojennych pełnił funkcję starosty złoczowskiego, oraz Reginy z Jakubowskich. Naukę szkolną rozpoczął w Złoczowie na rok przed wybuchem II wojny światowej; w 1943 rodzina przeniosła się do Krakowa, a Andrzej Zaborowski ukończył szkołę powszechną w podkrakowskiej Sułoszowej w 1944. W pierwszych latach powojennych uczęszczał kolejno do Gimnazjum im. Augusta Witkowskiego i Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Egzamin dojrzałości zdał w 1951 i rozpoczął studia z historii materialnej na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Magisterium w dziedzinie etnografii uzyskał w 1955 na podstawie pracy Budownictwo gospodarcze we wsi Prądnik Korzkiewski, pow. olkuski, w latach 1864-1945, przygotowanej pod kierunkiem Kazimierza Dobrowolskiego.