Ośmiozgłoskowiec – popularny w polskiej poezji krótki format wiersza sylabicznego: 8-zgłoskowy wers bez średniówki, z akcentem wyrazowym w klauzuli. Podzielony średniówką (4+4, 5+3, 3+5) łatwo staje się formatem wiersza sylabotonicznegoAleksandra Okopień-Sławińska, Ośmiozgłoskowiec, [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław 2002, s. 332.. Często jest wiązany w strofy. Ośmiozgłoskowiec występuje w liryce i takich gatunkach, jak fraszka, bajka, ballada, rzadziej zaś w epice i w dramacie. Odgrywa istotną rolę w poezji ludowej i w wierszach dla dzieci.
Pojawiał się już w twórczości średniowiecznej (Satyra na leniwych chłopów). Użył go też Mikołaj Rej (Krótka rozprawa między trzema osobami, Panem, Wójtem a Plebanem). Jan Kochanowski posłużył się ośmiozgłoskowcem w Pieśni świętojańskiej o Sobótce. Adam Mickiewicz wykorzystał go między innymi w balladzie Pani Twardowska.