Adam Asnyk zastosował ośmiozgłoskowiec w wierszu Limba:
Wysoko na skały zrębie Limba iglastą koronę Nad ciemne zwiesiła głębie, Gdzie lecą wody spienione.
Ośmiozgłoskowiec sylabotonizuje się w kierunku czterostopowca trocheicznego lub trójstopowca daktylicznegoWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego, Kraków 2003, s. 66.. Format ośmiozgłoskowy występuje w strofie stanisławowskiej.
Ośmiozgłoskowiec był popularny w średniowiecznej poezji czeskiej:
Vítaj, slavný Stvořiteľu, vítaj, milý Spasiteľu, vítaj, věrný náš přieteľu, všie dobroty davateľu! (Kunhutina modlitba)
Występował on również w liryce łacińskiej, między innymi w strofie ambrozjańskiej. Został wykorzystany w sekwencji Dies irae przypisywanej Tomaszowi z Celano. Ośmiozgłoskowiec trocheiczny pojawia się również w zbiorze Carmina Burana:
Tam pro papa quam pro rege bibunt omnes sine lege. Bibit hera, bibit herus, bibit miles, bibit clerus, bibit ille, bibit illa, bibit servus cum ancilla. (In taberna quando sumus)
Ośmiozgłoskowcem (trocheicznym czterostopowcem akatalektycznym), wzorowanym na wierszu fińskiej Kalevali, Henry Wadsworth Longfellow napisał Pieśń o Hajawacie.
Przypisy
Bibliografia Podręczny słownik terminów literackich, pod red. J. Sławińskiego, Warszawa 1994. Żak Stanisław, Słownik. Kierunki - szkoły - terminy literackie, Kielce 1991.
Kategoria:Wiersz