Huta Pieniacka () – wieś, obecnie nieistniejąca, zlokalizowana na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie brodzkim, a od 1919 r. do 1945 r.Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (). w Polsce, od grudnia 1920 r. w województwie tarnopolskim, powiecie brodzkim, gminie Pieniaki (w odległości 5 km na północny zachód od Pieniak). W styczniu 1944 r. zamieszkiwana przez około 1200 osób.

Historia Utworzenie wsi wiąże się z włączeniem Galicji do Arcyksięstwa Austriackiego i kolonizacją pogranicza, której dokonał rząd Marii Teresy Habsburg. Pierwsze pisemne wzmianki o osadzie – usytuowanej wśród lasów bukowych, w górnym biegu Grzbietu Woroniackiego, na północnym skraju Wyżyny Podolskiej – pochodzą z XVIII w. (metryka józefińska z 1786 r. odnotowuje, że Huta Pieniacka to „nowo zasiedlona wieś”). Założyli ją mieszkańcy wsi Pieniaki jako miejsce produkcji szkła, z czasem pojawili się w niej przedstawiciele innych profesji. W 1875 r. we wsi znajdowała się jedyna huta szkła na obszarze powiatu brodzkiego. W 1931 r.