we wsi było 172 gospodarstw domowych, zamieszkiwanych przez 760 osób.
W latach 1927–1939 majątek leśny w Hucie Pieniackiej posiadał profesor prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza i działacz endecki Edward Dubanowicz, wywłaszczony w 1939 r. przez NKWD a w 1940 r. deportowany do Kazachstanu.
W styczniu i lutym 1944 r. we wsi stacjonowali partyzanci sowieccy pod dowództwem płk. NKWD Dmitrija MiedwiediewaD. Miedwiediew: Silnyje duchom. Kijów, 1981. wersja elektroniczna .
28 lutego 1944 ściągnięte przeciw partyzantom radzieckim siły 4. Pułku Policji Schutzstaffel (SS), złożonego z ukraińskich ochotników nieprzyjętych do 14. Dywizji Grenadierów SS (SS-Galizien) pod dowództwem niemieckim, przy udziale oddziału Ukraińskiej Powstańczej Armii i oddziału paramilitarnego ukraińskich nacjonalistów pod dowództwem Włodzimierza Czerniawskiego, wymordowały polskich mieszkańców Huty Pieniackiej w odwecie za śmierć dwóch ukraińskich żołnierzy SS-Galizien w potyczce z miejscowym oddziałem samoobrony.
Od 2019 r. Instytut Pamięci Narodowej wnioskował do strony ukraińskiej o zgodę na przeprowadzenie prac poszukiwawczych miejsca pochowania ofiar masakry z 1944 r. Władze ukraińskie wydały zgodę na prace w grudniu 2025 r. Prace rozpoczęły się 8 czerwca 2026 r.
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Opuszczone wsie w obwodzie lwowskim Kategoria:Rejon brodzki