Nie powiodło mu się jedynie na Sycylii, gdzie nie zdołał powstrzymać upadku Syrakuz (878).
Za jego panowania nastąpiła reorganizacja administracji i skarbu państwa. Zapoczątkował ponowną (po Corpus Iuris Civilis) kodyfikację prawa bizantyjskiego, wydając dwa dzieła Procheiron i EpanagogęCesarz określał swe zamiary jako oczyszczenie dawnych praw (ανάκάθαρσις των παλαιων νομων). Cel ten zrealizował jego syn Leon VI Filozof wydając Opus Basilicon.. Bazyli zasłynął również jako mecenas artystyczny.
Rodzina Z pierwszą żoną Marią, Bazyli miał kilkoro dzieci, w tym: Symbatiosa, współcesarza w latach 869–879 jako Konstantyn, Anastazję, żonę generała Krzysztofa.
Z drugą żoną Eudokią Ingeriną (kochanką poprzedniego cesarza), Bazyli miał trzech synów (niektórzy historycy przypisują ojcostwo Leona VI poprzedniemu cesarzowi): Leona VI, kolejnego cesarza, Stefana I, patriarchę Konstantynopola, Aleksandra, cesarza od 912.
Przypisy
Bibliografia Kappesowa H., Bazyli I Macedoński, (w:) Słownik starożytności słowiańskich, t. 1, 1961, s. 97–98. Georg Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1967. Krawczuk A., Poczet cesarzy bizantyjskich, Warszawa 1996, s. 254–255.
Kategoria:Cesarze bizantyńscy Kategoria:Urodzeni w 811 Kategoria:Zmarli w 886 Kategoria:Dynastia macedońska