Zdaniem niektórych badaczy do ślubu doszło jeszcze przed 1268 rokiem, kiedy bowiem w tym roku poselstwo bizantyńskie przybyło na dwór serbski negocjować w sprawie mariażu młodszego z synów królewskich, Dragutin był już żonaty.
Po klęsce poniesionej w Maczwie Stefan Urosz I zobowiązał się wobec zwycięskich Węgrów, że na wzór węgierski uczyni Dragutina „młodym królem”, czyli następcą tronu praktycznie niezależnie władającym swoją dzielnicą. Król słowa nie dotrzymał. Co prawda nadał Dragutinowi tytuł „młodego króla” (mladi kralj), ale nie dał mu dzielnicy. Z relacji Jerzego Pachymeresa, który uczestniczył we wspomnianym poselstwie bizantyńskim, wynika, że zarówno Dragutin, jak i jego żona przebywali na dworze Urosza. Dalszy przebieg wydarzeń pozostaje niejasny. Zdaniem części uczonych Stefan Urosz I, przeciwstawiając się rosnącym ambicjom Dragutina, przeniósł prawo do tronu na młodszego syna Według S. Runcimana Dragutin sam zrzekł się władzy na rzecz młodszego brata, po czym ponownie po nią sięgnął. Ostatecznie w 1276 Dragutin wystąpił otwarcie o przyznanie mu części władzy w państwie. Urosz wpadł w gniew, a Dragutin, obawiając się o swoje życie, zbuntował się, wzywając na pomoc Węgrów. Uczeni różnią się w poglądach na przyczyny rebelii. M. Dinić uważał, że została spowodowana ambicją Dragutina i jego dążeniem do władzy.