Obraz kliniczny Ból neuropatyczny może występować samoistnie albo być wywoływany przez bodźce. Ból samoistny może być stały lub napadowy i przyjmować charakter piekący, kłujący, przeszywający albo przypominający wyładowania elektryczne.
Z bólem mogą współwystępować zarówno objawy dodatnie, takie jak parestezje, dysestezje, allodynia i hiperalgezja, jak i objawy ujemne, wynikające z utraty funkcji czuciowej, takie jak drętwienie lub osłabienie czucia dotyku, temperatury czy bólu. Rozmieszczenie bólu i zaburzeń czucia powinno być możliwe do wyjaśnienia na podstawie anatomii układu somatosensorycznego, na przykład odpowiadać obszarowi unerwienia pojedynczego nerwu, dermatomowi albo mieć charakter dystalny i symetryczny w polineuropatii.
Rozpoznanie Rozpoznanie opiera się przede wszystkim na wywiadzie i badaniu neurologicznym. Grupa ds. bólu neuropatycznego Neuropathic Pain Special Interest Group (NeuPSIG), działająca w ramach IASP zaproponowała stopniowanie pewności rozpoznania na możliwy, prawdopodobny i pewny ból neuropatyczny.