Teresa Maria Kulak (ur. 16 października 1941 w Donaborowie k. Kępna) – polska historyk specjalizująca się w historii Polski i historii powszechnej XIX i XX wieku, polskiej myśli politycznej XIX i XX wieku, dziejach Śląska XVIII–XX wieku oraz historii Niemiec, nauczyciel akademicki związana z Uniwersytetem Wrocławskim i Uniwersytetem Opolskim.
Życiorys Córka Bronisława „w uznaniu wybitnych zasług w popularyzowaniu wiedzy historycznej”.. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości studiowała w latach 1962–1967 historię na Uniwersytecie Wrocławskim. Po otrzymaniu tytułu zawodowego magistra pracowała przez rok w Bibliotece Uniwersyteckiej, a następnie w Zakładzie Historii Sztuki Polskiej Akademii Nauk.
W 1970 rozpoczęła pracę w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W tym okresie interesowała się polską myślą polityczną przełomu wieków XIX i XX, pracując w zespole badaczy pod kierunkiem prof. Henryka Zielińskiego. W 1975 uzyskała stopień naukowy doktora nauk historycznych na podstawie pracy pt. Antypolska propaganda dolnośląskich władz prowincjonalnych w latach 1922–1933. Po jej opublikowaniu w 1982 otrzymała nagrodę Ministra Edukacji Narodowej w kategorii najlepszych prac doktorskich. W 1988 odbyła kolokwium habilitacyjne, na podstawie rozprawy nt.: Jan Ludwik Popławski 1854–1908.