Biografia polityczna, za którą otrzymała w 1990 również nagrodę MEN. W 1989 uzyskała stanowisko docenta, a w 1992 stanowisko profesora nadzwyczajnego. Ostatnim szczeblem jej kariery naukowej było otrzymanie w 1997 roku stanowiska profesora zwyczajnego po uzyskaniu w tym samym roku od prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego tytułu profesora nauk humanistycznych.
W latach 90. XX wieku związała się z Instytutem Historii Uniwersytetu Opolskiego. Na swojej macierzystej uczelni pełniła od 1984 funkcję wicedyrektora Instytutu Historycznego do spraw dydaktycznych. W 1990 została kierownikiem Śląskoznawczego Studium Doktoranckiego przy Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Przez trzy kadencje zasiadała w senackiej komisji do spraw wydawnictw uniwersyteckich, pełniąc w ostatnich dwóch latach, 1995–1996 funkcję przewodniczącej tej komisji. Objęła także stanowisko kierownika Zakładu Historii Polski i Powszechnej XIX i XX wieku Instytutu Historycznego UWr., a w lutym 2010 została redaktorem naczelnym Śląskiego Kwartalnika Historycznego Sobótka. Weszła w skład prezydium Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk. Była wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Historycznego. Z kolei na Uniwersytecie Opolskim została kierownikiem Katedry Krajów Europy Środkowo-Wschodniej.