W latach 20. XX w. na najbardziej uczęszczanych trasach położono drugi tor, zwiększając tym samym możliwości przewozowe, a na niektórych krańcówkach zbudowano pętle. W drugiej połowie tego dziesięciolecia tramwaje dotarły do południowych krańców Uścia – dzielnicy Vaňov. W 1929 dokonano kolejnego rozszerzenia sieci poza granice miasta, do Chabařovic, a w 1930 zbudowano trasę obiegającą dzielnicę Klíše. W 1936 r. tramwaje przekroczyły Łabę – rozpoczęto eksploatację odcinka z centrum do Střekova. Krótko przed wybuchem II wojny światowej nieznacznie przedłużono linię w Vaňovie. W 1937 r. w Uściu nad Łabą istniało dziewięć linii tramwajowych (oznakowanie wprowadzono w 1924), a długość torowisk wyniosła 47 km – była to trzecia pod względem wielkości sieć tramwajowa w Czechosłowacji.
W początkach 1945 r., na skutek bombardowań miasta, doszło do częściowego zniszczenia torowisk i sieci trakcyjnej (najbardziej ucierpiało śródmieście i linia do Vaňova). Tramwaje, po naprawie szkód, ponownie wyjechały na ulice miasta w czerwcu 1945 r.
W 1947 w Uściu nad Łabą doszło do największego wypadku tramwajowego w historii Czech – 13 lipca na skutek awarii układu hamulcowego, w Bukovie wykoleił się tramwaj linii nr 1 jadący w kierunku centrum.