Nauczyciel dąży do możliwie jasnych sytuacji dydaktycznych, dokładnej analizy zadań, zwięzłego wydawania poleceń, systematycznego sprawdzania wyników, szybkiego korygowania błędów.
Styl zadaniowy wykazuje skuteczność zadaniową w postaci osiągnięć szkolnych na miarę motywacji i zdolności uczniów. Najsłabsi, najwolniej pracujący uczniowie są pod specjalnym nadzorem nauczyciela. Ten styl potwierdza się w praktyce, gdy uczniowie są mało samodzielni, zadania są jasne i stosunkowo proste, a czas pracy bardzo cenny. Styl zadaniowy przynosi korzyści doraźne, lecz nie zawsze długofalowe, ponieważ ograniczą pracę ucznia do roli wykonawcy.
Socjologowie widzą minusy i ograniczenia obu stylów. Tylko doświadczony nauczyciel może z powodzeniem wykorzystywać style unikając błędów.
Cechy dobrego planu dydaktycznego Z rozważań Tadeusza Kotarbińskiego wyróżnić można 11 cech dobrego planu dydaktycznego, które pogrupowane zostały w 3 kręgi:
Trafność planu, na którą składają się: celowość – powinien on wskazywać właściwe środki do celu, któremu służy, perspektywiczność – większą wartość mają „plany długodystansowe”, strategiczność – szczegółowość planu powinna być „należycie ograniczona”,