Każdy daimyō służył siogunowi i otrzymywał od niego prawo do rządzenia hanem. Następca każdego daimyō był wcześniej zatwierdzany przez siogunat. Gdy zapadała decyzja o wyznaczeniu następcy, syn daimyō (rodzony lub adoptowany) udawał się do zamku Chiyoda w Edo i spotykał się z siogunem w celu uznania i pozwolenia na sukcesję. W przypadku, gdy ta procedura została zignorowana, sukcesja była anulowana, a han był likwidowany w drodze procesu określanego po japońsku toritsubushi (wymazanie).
Mimo że każdy daimyō składał przysięgę lojalności siogunowi, stosunki między nimi a siogunem kształtowały się rozmaicie. Poza czynnikami osobistymi, stosunki między każdym hanem a siogunatem były zdeterminowane przez stosunek rodu rządzącego hanem do rodu Tokugawa. Na tej podstawie były zdefiniowane trzy klasy hanów: fudama - rody, które były wasalami Tokugawów przed bitwą pod Sekigaharą w 1600. Daimyō z tych rodów obsadzali ważne stanowiska w ramach bakufu. tozama - rody, które uznały zwierzchność Tokugawów po bitwie pod Sekigaharą (niekoniecznie walczyły przeciwko nim). Ci daimyō nie mieli prawa do pełnienia funkcji rządowych. shinpan - rody związane pokrewieństwem z siogunem, spośród których wybierano kolejnego sioguna w razie braku bezpośredniego następcy.