Przed rokiem 2000 zaistniał problem tzw. „ruchu wstawienników”. Problem dotyczył nadmiernej koncentracji na szatanie, demonach i aniołach. Kontrowersje wzbudzało usługiwanie na konferencjach kaznodziejki z Meksyku Any Mendez. W ruch zaangażowanych było kilka zborów – z Legnicy, Kalisza i Gorzowa Wielkopolskiego, a ich pastorzy stali się liderami ruchu. W marcu 2001 roku Rada Naczelna wydała oświadczenie, w którym zarzucono zwolennikom ruchu, iż nadmiernie koncentrują się na szatanie, demonach i aniołach. Miejscom męczeństwa, cmentarzom oraz symbolom narodowym należy się szacunek i nie jest to kult. Ze względu na negatywne stanowisko ze strony władz kościoła wobec tego ruchu wiosną 2002 roku zbory z Legnicy, Kalisza, Gorzowa Wielkopolskiego i Jaworu podzieliły się, a ich pastorzy wraz z częścią zborowników weszli w struktury Kościoła Bożego w Chrystusie.
W latach 80. i 90. znaczącą rolę w budowaniu agend kościelnych odgrywał Kazimierz Sosulski.