Miał również udział w organizacji mistrzostw międzyszkolnych American Tennis Association.

Do talentów wprowadzonych na szczyt światowego tenisa przez Roberta Johnsona należeli Althea Gibson i Arthur Ashe. Gibson opiekował się od 1946 i w 1950 udało mu się pozyskać dla niej prawo startu w międzynarodowych mistrzostwach USA, gdzie debiutująca zawodniczka przeszła rundę i o mało nie wyeliminowała aktualnej mistrzyni Wimbledonu Louise Brough. Osiem lat później Gibson miała już na koncie pięć triumfów wielkoszlemowych w grze pojedynczej: dwa w mistrzostwach USA, dwa na Wimbledonie i jeden we Francji. Była też liderką nieoficjalnego rankingu światowego i rankingu amerykańskiego. Podobne sukcesy odniósł też Arthur Ashe, który został wypatrzony przez Johnsona jako nieprzeciętny talent i trenował pod jego kierunkiem w Lynchburg przez dziewięć lat. Jako pierwszy Afroamerykanin wygrał Australian Open, Wimbledon i mistrzostwa USA (zarówno wśród amatorów, jak i w erze „open”). Ashe był o kilkanaście lat młodszy od Gibson i problem segregacji rasowej dotykał go w mniejszym stopniu, niemniej jednak odegrał rolę pionierską z racji osiągniętych sukcesów.