Dorota brandenburska (, ur. 1430, zm. 10 listopada 1495 w Kalundborgu) – królowa Danii, Norwegii i Szwecji.
Życie Dorota była córką Jana Alchemika (1406–1464), margrabiego Brandenburgii-Kulmbach, i Barbary saskiej (1405–1465). We wrześniu 1445 w Kopenhadze poślubiła króla Danii, Norwegii i Szwecji, Krzysztofa Bawarskiego, po czym w katedrze kopenhaskiej została ukoronowana na królową Danii. Po śmierci króla, która nastąpiła zaledwie w 3 lata po ślubie, królowa w 1449 w Kopenhadze poślubiła kolejnego króla Danii, Chrystiana I. Małżeństwo to zostało zawarte z powodów ekonomicznych (Duńczycy obawiali się, że będą musieli królowej zapłacić wysokie odszkodowanie za majątek pozostawiony w Danii w przypadku małżeństwa z polskim królem Kazimierzem Jagiellończykiem, które było jej proponowane). W przeciwieństwie do swojego drugiego męża cechowała ją silna wola i liczne talenty, w szczególności ekonomiczne, ale również polityczne: królowej często podczas nieobecności króla powierzano regencję. Dwukrotnie udawała się na pielgrzymki do Rzymu: w 1475 i ponownie w 1488.