Podczas jej wizyty w Watykanie w 1488 mistrz ceremonii papieskich zauważył, że królowa mimo iż nie zachowywała się kurtuazyjnie i uniżenie wobec papieża, to i tak osiągnęła wszystko po co przyjechała (poparcie papieża przeciw Szwedom w sprawie odszkodowania za utracone majątki królowej po detronizacji jej męża w Szwecji). Była bardzo oszczędna, prawie skąpa: jej dwie wyprawy do Rzymu kosztowały tak mało, że było to żenujące dla osoby jej stanu. Była osobą bardzo pobożną. Przed samą śmiercią swojego drugiego męża zorganizowała spłatę olbrzymiego zadłużenia królewskiego. Po śmierci Chrystiana I osiadła w Kalundborgu. Została pochowana wraz ze swoimi obydwoma małżonkami w katedrze w Roskilde.
Potomstwo Królowa miała potomstwo jedynie ze związku ze swoim drugim mężem, Chrystianem I: Olaf (ur. 1450, zmarł w dzieciństwie), Kanut (1451–1455), Jan (1455–1513), późniejszy król Danii, Norwegii i Szwecji, Małgorzata (1456–1487), poślubiła króla Szkocji Jakuba III, Fryderyk (1471–1533), późniejszy król Danii i Norwegii.
thumb|center|Chrystian I Oldenburg i Dorota