Pierwszym większym producentem wykonywanych z niego wyrobów został Josef Riedel, działający w czeskiej miejscowości Dolní Polubný, gdzie w 1847 roku uruchomiono hutę szkła. W latach czterdziestych XIX wieku wiele innych hut w Europie zaczęło produkować przedmioty ze szkła uranowego, wprowadzając przy tym nowe jego odmianySzkło uranowe – mineralna historia pewnej karafki.. Huta w Baccarat we Francji wyprodukowała nieprzezroczyste, jasnozielone szkło uranowe o wyglądzie przypominającym chryzopraz. Tak też nazwano nowy rodzaj szkłaOryginalny chryzopraz ma całkowicie odmienny skład chemiczny i jest odmianą chalcedonu.. Pod koniec XIX wieku odkryto również białe, nieprzezroczyste szkło wazelinowe, otrzymywane w wyniku hartowania i częściowej krystalizacji szkła uranowego.
Aktywność promieniotwórcza Dawniej wszystkie stosowane do barwienia szkła związki uranu miały naturalny skład izotopowy – a zatem zawierały ok. 1% izotopu 235U. Obecnie do produkcji szkła uranowego stosuje się jedynie uran zubożony (będący odpadem przy produkcji uranu wzbogaconego).