Ci jednak jeszcze w tym samym roku zaatakowali pod wodzą Bonifacego z Montferratu należącą do Sgurosa Tesalię, a następnie Beocję i Attykę. Sguros zamknął się w twierdzy korynckiej. Jego teść wpadł w ręce krzyżowców i musiał zrezygnować z dalszych walk o utraconą władzę. Ostatecznie znalazł się wraz z żoną w więzieniu w Genui, skąd w 1209 roku wykupił oboje kuzyn Aleksego, władca Epiru, Michał I Angelos. Aleksy nie zabawił długo w Epirze. W następnym roku udał się do Azji, gdzie spodziewał się pomocy od swego przyjaciela sułtana Ikonium w walce o odzyskanie korony cesarskiej, którą właśnie przyjął jego zięć Teodor Laskarys, jako cesarz nicejski. Pochwycony podczas jednej z potyczek z wojskami Teodora dokonał życia w klasztorze pod Niceą w 1211 roku.
Rodzina Z małżeństwa z Eufrozyną Dukainą Kamateriną, Aleksy miał trzy córki: Irenę Angelinę, żonę: