Eucken zajmował się nie tylko ekonomią. Interesował się także filozofią i historią. Do osób, z którymi utrzymywał kontakty należeli naukowcy wielu dyscyplin oraz artyści, w tym Friedrich August von Hayek, Joseph Schumpeter, Werner Heisenberg, August Macke, Ernst Ludwig Kirchner, Max Reger, Hermann Staudinger. Gdy w 1947 jako pierwszy niemiecki naukowiec został przyjęty do międzynarodowego towarzystwa Mont Pelerin Society, nawiązał współpracę z Karlem Popperem. Duże znaczenie miała przyjaźń z Edmundem Husserlem.
Eucken zmarł w marcu 1950 w Londynie, krótko po ukończeniu Grundsätze der Wirschaftspolitik („Podstaw polityki gospodarczej”). W stolicy Wielkiej Brytanii prowadził wówczas wykłady na London School of Economics pod tytułem This Unsuccessful Age („Ten bezowocny wiek”).
Praca naukowa W centrum rozważań Euckena stało zagadnienie związku władzy, niewoli i nędzy. Tak sformułowanego problem określał ramy ustroju gospodarczego, który pozwalałby zarówno na maksymalną wolność, jak i racjonalne kierowanie gospodarką. Eucken był przekonany, że gospodarcza działalność państwa powinna opierać się na kształtowaniu porządku gospodarczego, a nie na bezpośrednim sterowaniu procesami gospodarczymi.