Pierwszy człon pochodził od głównej nazwy funkcjonującej w poszczególnym rynku, z wyjątkiem Chin, gdzie samochód zyskał zupełnie inną od sedana nazwę Kia Shuma Koup.
Dla podkreślenia odrębnego, promowanego jako sportowego charakteru modelu, Kia zdecydowała się nadać pojazdowi inne cechy stylizacji – duży, trapezoidalny wlot powietrza w zderzaku, inaczej umieszczone światła przeciwmgielne, zmodyfikowany kształt atrapy chłodnicy, ciemne wkłady reflektorów i wyżej poprowadzoną linię okien.
Sprzedaż Kia Cerato drugiej generacji była samochodem globalnym, który pod tą nazwą trafił do sprzedaży m.in. w Australii, Rosji, Ameryki Południowej, RPA oraz Iranu.
Na pozostałych rynkach Kia zdecydowała się nadać modelowi szereg innych nazw. W Ameryce Północnej, Chinach oraz Korei Południowej pojazd otrzymał nazwę Kia Forte, za to w Singapurze i Kolumbii nadano nazwę łączącą oba człony – Kia Cerato Forte.
Na rynku malezyjskim produkcją zajmowało się lokalne przedsiębiorstwo Naza, które oferowało tam wariant sedan pod nazwą Naza Forte, z kolei w Kolumbii pojazd oferowano w dodatkowym wariancie opracowanym specjalnie dla taksówkarzy, który wyróżniał się żółtym lakierem i inną nazwą, Kia Grand Sephia.