Korzystając z daru swojej charyzmatycznej osobowości, kontynuowała zbieranie funduszy i doprowadziła do podłączenia w dzielnicach nędzy wody i prądu, a następnie zbudowała jeszcze wiele mieszkań oraz fabrykę kompostu. W 1985 przeniosła się do dzielnicy Meadi Tora, a potem pojechała do Chartumu w Sudanie, by tam tworzyć domy, szkoły, szkółki rolnicze i przychodnie. W 1991, z okazji jej „diamentowych godów” w życiu zakonnym, Prezydent Egiptu Husni Mubarak przyznał jej obywatelstwo egipskie w uznaniu za pracę w Egipcie. W 1993, na prośbę zakonu, siostra Emmanuella definitywnie opuściła Egipt i powróciła do Francji.
Siostra Sara kontynuuje dzieła charytatywne i zarządza rozwojem dzielnicy nędzy Mokattam. Dzięki akcji „Oranges” zostało tam utworzone liceum dla dziewcząt i szkoły techniczne dla chłopców. Przy wsparciu księcia Alberta II Grimaldiego z Monako został wybudowany szpital. 22 lata pracy siostry Emmanuelli pozwoliło objąć skolaryzacją 85 procent dzieci, doprowadzić do zdecydowanego spadku przemocy i zmienić świadomość żyjących tam kobiet.