Współpracując z wieloma lokalnymi kościołami, stworzyła wspólnotę i rozpoczęła liczne projekty dotyczące służby zdrowia, edukacji i ochrony socjalnej, które w efekcie radykalnie poprawiły warunki życiowe śmieciarzy. W 1976 spotkała Sarah Ayoub Ghattas (siostrę Sarę), przełożoną zakonu Ortodoksyjnego Kościoła Koptyjskiego Córek Maryi z Béni-Souef, która za zgodą biskupa Athanasios, założyciela zakonu, postanowiła dołączyć do siostry Emmanuelli w Ezbet-Al-Nakhl i dzielić jej nędzne mieszkanie. W 1977 siostra Emmanuella wydała swoją pierwszą książkę „Chiffonnière avec les chiffonniers” (Gałganiarka z gałganiarzami). W towarzystwie siostry Sary wyjechała w 1978 do Stanów Zjednoczonych w celu zbierania funduszy na swoje dzieła. Po powrocie, w 1980 otworzyły „Centrum Salam”, zainaugurowane przez żonę prezydenta Sadata, tworzyły przychodnie, szkoły, przedszkola, centra kształcenia i kluby socjalne. W 1982, po powierzeniu zarządzania Ezbet-Al-Nakhl młodym zakonnicom ze zgromadzenia siostry Sary, zajmowała się społecznością dzielnicy Mokattam (23 tysiące ludzi, żyjący na śmietnisku w centrum Kairu). W 1984 siostra Emmanuella pomagała pięciu ubogim rodzinom wybudować mieszkania z dala od wysypiska śmieci. Później budowała takie schronienia, z większą ilością pięter, w celu przyjęcia jak największej liczby osób.