Andrzej Stefan Ehrenkreutz (ur. 21 października 1921 w Warszawie, zm. 6 kwietnia 2008 w Melbourne) – działacz polonijny, wieloletni profesor Uniwersytetu Michigan w Ann Arbor.
Rodzina Był synem Stefana Ehrenkreutz i Cezarii Baudouin de Courtenay Ehrenkreutz. Rodzina ojca pochodziła ze Szwecji, zaś rodzina matki z Francji. Jego dziadkiem ze strony matki był polski językoznawca i działacz społeczny Jan Niecisław Baudouin de Courtenay. Rodzice rozwiedli się w 1936 i oboje (po zmianie wyznania na kalwińskie) zawarli ponowne związki małżeńskie.
Życie i działalność Andrzej Stefan Ehrenkreutz służył w 1 Polskiej Dywizji Grenadierów we Francji i w 1940 został wzięty do niewoli na froncie w Lotaryngii. Następne lata spędził jako jeniec wojenny w Stalagu 4B, w pobliżu Lipska, z którego dwukrotnie próbował uciekać. Po wyzwoleniu został skierowany do obozu dla przesiedleńców. W 1946, razem z małżonką Blandyną, którą poślubił w 1945, dołączył do swojej matki i ojczyma w Palestynie, gdzie studiował historię Orientu i Bliskiego Wschodu.