W rozpoczęciu od pojedynczego, najpierwszego słowa wyłaniającego się z chaosu albo pustki, spełnia się jeszcze raz kartezjańska próba wzięcia w nawias wszystkiego, co było wcześniej w celu odnalezienia pewnej wiedzy na własny temat. O ile Księga żywota była próbą uniwersalistycznego ujęcia całej literatury od jej początków aż po domniemany kres jej ewolucji, o tyle Æ, pomyślana jako "ostatnia książka", kładzie jej kres definitywnie, redukując z tekstu literackiego niemal wszystkie jego atrybuty. Sprowadzona do formuły słownika, generuje co najwyżej potencjał wielowymiarowej szarady albo krzyżówki. Książka natomiast, rozumiana dotychczas wyłącznie jako nośnik tekstu sama staje się przekazem poprzez swą specyficzną, pełną wizualnych znaczeń formę, która rozszerza jej poziom językowy o dodatkowy, pozaliteracki wymiar. W kolejnych wydaniach odrywa się już nawet od papierowego nośnika i przybiera postać elektronicznego hipertekstu. Edycja na dyskietce do czytania w komputerze Wydawnictwa Pusty Obłok z 1996 jest uważana za historycznie pierwszą hipertekstową publikację w języku polskim. Jej ostateczna wirtualna wersja jest dostępna w internecie.