W 1997 roku Szczerbowski otrzymał od Fundacji Kultury grant na realizację nowego projektu, który wkraczał zdecydowanie w dziedzinę sztuk plastycznych. Dwie wystawy: Retrospektywa na koniec Czasu (1997) to katalog nieistniejącej wystawy. Publikacja ta o strukturze nawiązującej do wcześniejszych książek autora, zawierała wyłącznie ilustracje - fotografie obiektów i ich opisy. Nieco później na jej kanwie została zrekonstruowana prawdziwa ekspozycja w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie.
Obiekty mały|Tora w języku maszyn cyfrowych. [email protected], 1996 Wspomniane wyżej Dwie wystawy: Retrospektywa na koniec Czasu (CSW Warszawa 1998) były pierwszą i zarazem największą, indywidualną prezentacją Szczerbowskiego. Tym razem pozorował on w dużej przestrzeni współczesnej galerii wystawę muzealną o profilu pseudo dokumentalnym. Obiekty należące do tej wystawy miały charakter eksponatów - symulakrów, robiły wrażenie rzeczy prawdziwych, nie stworzonych przez artystę. Czasem wydawały się cytatami lub imitacjami nieistniejących oryginałów. W części tych prac Szczerbowski eksperymentował z tzw. językiem maszynowym, który jest niekomunikatywnym dla człowieka kodem sterującym działaniem maszyn cyfrowych.