Użył go w serii obiektów, które były jego nośnikami, takich jak gliniane tabliczki, praca "Kamień filozoficzny", "Tora w języku maszyn cyfrowych", czy "Szklane Tablice". Wystawa nawiązywała do przełomu informatyczno-cyfrowego i była rodzajem przekrojowej rekapitulacji kultury duchowej człowieka, retrospektywną podróżą po historii uniwersalnie rozumianej cywilizacji i kultury. Wyczuwalny był w niej element chłodnego dystansu i ironicznego komentarza wobec sztuki. Motyw ten pojawił się bardziej wyraziście w kolejnym indywidualnym projekcie artysty, jakim był pokaz "Martwa natura i Wenus bez właściwości" (Mały Salon Zachęty Warszawa 2000), tym razem ograniczony tylko do dwóch obiektów wymienionych w tytule, odnoszących się do archetypicznych motywów sztuki.