Wiadomość o zbrodni w Parośli rozeszła się następnego dnia, kiedy do wsi pojechał gospodarz z Wydymeru umówiony na spotkanie z zamordowanym jak się okazało gospodarzem Hilarym Boberem, zaś do Wydymeru dotarła ciężko ranna w Parośli Maria Bułgajewska. Do spalonej wsi zaczęli przyjeżdżać również inni Polacy z okolicy. Odwieźli oni rannych do szpitala we Włodzimiercu oraz poprosili o osłonę Niemców z Antonówki. Pod ich osłoną zdołali pogrzebać zamordowanych oraz wykonać fotografie ciał.
Upamiętnienie ofiar zbrodni Jeszcze w 1943 został wzniesiony pierwszy krzyż upamiętniający zabitych, który już nie istnieje. W 1974 roku w lesie, na masowej mogile, Ukrainiec Anton Kowalczuk wzniósł pamiątkowy krzyż z informacją, że zbrodni dokonali nacjonaliści ukraińscyZ. Korona, O pamięci trwalszej, niż ból i krzyże. Po uzyskaniu przez Ukrainę niepodległości przy krzyżu postawiono tablicę z nazwiskami zamordowanych rodzin. Miejsce to jest obecnie (2008 rok) bardzo zaniedbane, a dotarcie do niego – utrudnioneG. Motyka, Zapomnijcie o Giedroyciu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Relacja Witolda Kołodyńskiego
Kategoria:1943 w okupowanej Polsce Parośla I Kategoria:Rzeź wołyńska Parośla Parośla I