odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi. Gospodarstwo utracił najpierw na rzecz Niemców, a po II wojnie światowej na rzecz skarbu państwa.
Zbigniew Żebrowski ukończył w 1936 Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Sokołowie Podlaskim. Dalszą naukę podjął w Państwowej Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie. W 1945, po czteromiesięcznym okresie pracy urzędniczej w powiatowym urzędzie ziemskim, wznowił studia przerwane wybuchem II wojny światowej. Został studentem specjalności żywienie i hodowla zwierząt na Wydziale Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Studia łączył z praktyką – w latach 1946–1948 dzierżawił 40-hektarowe gospodarstwo w Kisinach koło Działdowa. Dobre wyniki produkcyjne gospodarstwa pozwalały mu nie tylko na utrzymanie się na studiach, ale i na pomoc materialną dla rodziny: pozbawionego własnego gospodarstwa ojca oraz uczącej się siostry. W 1950 Żebrowski uzyskał dyplom magistra po obronie pracy Porównawcze badania nad zastępowaniem jęczmienia drożdżami pastewnymi albo mączką rybną w mięsnym tuczu świń, przygotowanej pod kierunkiem prof. Jana Rostafińskiego.