Po studiach podjął pracę zawodową na ukończonej uczelni. Został asystentem w Zakładzie Szczegółowej Hodowli i Żywienia Zwierząt, wkrótce przemianowanym na Katedrę (po podziale jednostki na Katedrę Szczegółowej Hodowli Zwierząt i Katedrę Żywienia Zwierząt pozostał w tej pierwszej). Prowadził m.in. prace hodowlane w zakładach doświadczalnych w Sinołęce i Brwinowie. Zajmował kolejno stanowiska starszego asystenta, adiunkta, a od 1967 docenta. W 1960 na Wydziale Zootechnicznym SGGW obronił rozprawę Zmiany składu tuszy w zależności od wieku u świń puławskich, wielkich białych i ich mieszańców i otrzymał doktorat nauk rolno-leśnych. Na tym samym wydziale w 1966 Żebrowski przedstawił rozprawę habilitacyjną Korelacje między cechami użytkowymi tusz wieprzowych. W latach 1959–1981 należał do PZPR.
W 1968 przeszedł do Instytutu Genetyki i Hodowli Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Jastrzębcu, gdzie objął kierownictwo Pracowni (potem Zakładu) Podstaw Hodowli Świń. W latach 1975–1981 był zastępcą dyrektora Instytutu. W 1976 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk rolniczych, w 1989 – profesora zwyczajnego.