Innymi metodami walki stosowanej przez islamski ruch oporu były akcje terrorystyczne (porwania, pokazowe egzekucje czy zamachy bombowe), ich ofiarą padli głównie intelektualiści, obcokrajowcy dziennikarze i artyści ale także przypadkowi ludzie. W 1995 i 1996 roku przeprowadzili oni zamachy terrorystyczne w Paryżu, w których zginęło kilkanaście osób, a ponad 150 zostało rannych. Zamachy miały być zemstą za wsparcie Francji dla rządzącej junty.
Wojsko w starciach z islamistami wsparli zbrojeni masowo przez rząd cywile. W szczytowym okresie liczba uzbrojonych członków samoobrony antyislamistycznej wyniosła milion osób.
Wygaśnięcie konfliktu W trakcie trwania walk junta wielokrotnie podejmowała się nieudanych prób negocjacji z rebeliantami. Zakończenie konfliktu i rozwój rozmów niewątpliwie umożliwiła rządowa propozycja amnestii względem bojowników Islamskiej Armii Ocalenia. W odpowiedzi na propozycję, we wrześniu 1997 roku Islamska Armia Ocalenia ogłosiła jednostronne zawieszenie broni, które weszło w życie 1 października. Ogłoszenie zawieszenia broni przez Islamską Armię Ocalenia doprowadziło do wzajemnego zwalczania się tejże organizacji z konkurencyjną Zbrojną Grupą Islamską, która kontynuowała antyrządową kampanię.