Ustawę przyjęto przy znaczącej liczbie głosów przeciwnych (w III czytaniu 200 głosów za, 179 przeciw, 15 wstrzymujących się).
Przyczyny jej wprowadzenia określono w preambule: język polski stanowi podstawowy element narodowej tożsamości i jest dobrem narodowej kultury ze względu na doświadczenie historii, kiedy walka zaborców i okupantów z językiem polskim była narzędziem wynaradawiania z powodu ochrony tożsamości narodowej w procesie globalizacji uznanie, że polska kultura stanowi wkład w budowę wspólnej, różnorodnej kulturowo Europy, a zachowanie tej kultury i jej rozwój są możliwe tylko poprzez ochronę języka polskiego. uznanie tej ochrony za obowiązek wszystkich organów i instytucji publicznych Rzeczypospolitej Polskiej i powinność jej obywateli.