August Karol Zierhoffer (ur. 23 lutego 1893 w Wiśniowczyku, zm. 22 lutego 1969 w Poznaniu) – polski geograf i geolog, profesor Uniwersytetu Poznańskiego.
W pracy naukowej zajmował się geografią fizyczną, a także geografią gospodarczą i osadnictwem. Wypracował nowe koncepcje metodologiczne w badaniach geograficznych. Opublikował łącznie ponad 220 prac naukowych.
Życiorys Był synem lekarza. Brał udział w walkach o Lwów 1918/1919 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. Studiował na Uniwersytecie Lwowskim, m.in. pod kierunkiem Eugeniusza Romera. W 1922 obronił pracę doktorską Poddyluwialna powierzchnia Polski (1926 opublikowana). Pracował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, w 1927 habilitował się (praca Północna krawędź Podola w świetle powierzchni kredowej) i został profesorem Wyższej Szkoły Handlu Zagranicznego we Lwowie; 1932–1933 pełnił funkcję rektora tej uczelni. W 1932 ponownie nawiązał współpracę z UJK, obejmując kierownictwo Katedry Geografii po E. Romerze. Był profesorem nadzwyczajnym uniwersytetu od 1933.