Trzy z nich: dziobowa, rufowa i na śródokręciu były trójdziałowe, pozostałe dwie, umieszczone na dziobie i rufie w superpozycji, dwudziałowe, co dawało nietypową liczbę trzynastu lufConway’s all the World’s Fighting Ships 1906–1921, s. 260.Cezary Szoszkiewicz, Pancerniki II wojny światowej, s. 102-105..
Artyleria średniego kalibru składała się z 16 dział kal. 152 mm, umieszczonych w kazamatach w sekcjach dziobowej i rufowej, co miało ułatwić odpieranie ataków lekkich okrętów: torpedowców i niszczycieli oraz 13 dział kal. 76 mm. Ponadto pancernik był uzbrojony w sześć dział przeciwlotniczych kal. 76 mm i trzy podwodne wyrzutnie torpedowe kal. 450 mmCezary Szoszkiewicz, Pancerniki II wojny światowej, s. 103..
Napęd okrętu stanowiły trzy zespoły turbin parowych systemu , napędzające cztery śruby. Parę dostarczało 20 kotłów typu Yarrow, z których osiem było przystosowanych do opalania paliwem płynnym, a pozostałych 12 węglem. Przy łącznej mocy 32 000 KM prędkość maksymalna wynosiła 21,5 węzła. Zapas paliwa, wynoszący 900 ton ropy i 1512 ton węgla zapewniał zasięg 4800 mil morskich przy prędkości 10 węzłówCezary Szoszkiewicz, Pancerniki II wojny światowej, s. 103-104.. Załogę stanowiło 35 oficerów i 1198 podoficerów i marynarzy.